Ο θόρυβος στους χώρους εργασίας μειώνει την δημιουργικότητα και την παραγωγικότητα

Νέα έρευνα που έγινε στην Ελλάδα σε στελέχη επιχειρήσεων διαπίστωσε ότι 64% των συμμετεχόντων δεν μπορεί να εστιάσει στην εργασία του απομονώνοντας τους θορύβους από το περιβάλλον του.
Η έρευνα με την ονομασία «Your Agile Brain Check Up» έγινε από την SARGIA Partners σε 257 στελέχη επιχειρήσεων, εκ των οποίων 56,2% είναι γυναίκες και 43,8% άνδρες. Οι συμμετέχοντες δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά σε θέσεις CEO και ανωτέρων στελεχών σε τμήματα HR, Marketing, Πωλήσεων και Οικονομικών. Η μεγάλη πλειοψηφία των συμμετεχόντων (78,3%) ήταν μεταξύ 31 και 54 ετών.
Η έρευνα «Your Agile Brain Check Up» είχε στόχο να μετρήσει το επίπεδο εγρήγορσης και ευελιξίας του μυαλού, να υπολογίσει δηλαδή αυτό που ονομάζεται “Agile Brain” ή αλλιώς «ευέλικτος νους» σε όλες τις διαστάσεις του: παρακίνηση, συναισθήματα, ένστικτο, λογική, φυσική κατάσταση και δημιουργικότητα.
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι το 64% δυσκολεύεται να εστιάσει στη δουλειά του γιατί δεν μπορεί να απομονώσει τους θορύβους, ενώ μόνο ένα 28% προσφέρει στον εαυτό του την πολυτέλεια μιας μικρής ξεκούρασης μέσω διαλειμμάτων.
Όπως αναφέρουν οι ειδικοί, το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να εργαστούν σε πολλά πράγματα, να είναι δηλαδή multitasking, σε συνδυασμό με την έλλειψη εστίασης λόγω των θορύβων και την κούραση που νιώθουν, στερούνται της ενέργειας που τους χρειάζεται για να είναι δημιουργικοί.
Όπως λένε, σημαντικό ρόλο στη συγκέντρωση και στη δημιουργικότητα ενός εργαζόμενου παίζει εκτός των άλλων και η φυσική κατάσταση, στην οποία τα στελέχη δεν φαίνεται να έχουν καλά ποσοστά. Όπως διαφάνηκε στην έρευνα μόνο το 51% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι αθλείται τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα, ενώ μόλις το 54% δίνει στον εαυτό του χρόνο για δημιουργική και στρατηγική σκέψη.
Σε αντίθεση, ωστόσο, με τα χαμηλά ποσοστά σε θέματα εστίασης και συγκέντρωσης, τα ποσοστά αναφορικά με την παρακίνηση και τον αυτοέλεγχο είναι υψηλά, γεγονός που δείχνει ότι τα στελέχη των επιχειρήσεων στην Ελλάδα είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν σε αντιξοότητες. Συγκεκριμένα, το 84% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι έχει εμπιστοσύνη στη διαίσθησή του, το 83% ότι η παρακίνηση που νιώθει για τη δουλειά του είναι σε υψηλά επίπεδα, ενώ το 73% ότι έχει πλήρη αυτοέλεγχο των συναισθημάτων του.
Βάσει των απαντήσεων που έλαβαν οι ειδικοί κατέγραψαν τις διαστάσεις του ευέλικτου νου με ποσοστά. Πιο αναλυτικά:
Παρακίνηση: το 83% νιώθουν υψηλά επίπεδα παρακίνησης
Ένστικτο: το 84% έχουν εμπιστοσύνη στο ένστικτό τους
Συναισθήματα: το 73% δηλώνουν ότι έχουν τον έλεγχο των συναισθημάτων τους στο χώρο εργασίας
Λογική: το 64% τα επίπεδα εστίασης και συγκέντρωσης του μυαλού
Δημιουργικότητα: το 61% επιτρέπουν στον εαυτό τους να σκέφτεται δημιουργικά
Φυσική κατάσταση: το 42% των στελεχών ασχολούνται τακτικά με τη διατήρηση μιας καλής φυσικής κατάστασης
Σύμφωνα με τους ερευνητές η έλλειψη συγκέντρωσης και η εμμονή στο multitasking, δηλαδή του να κάνει κάποιος πολλά πράγματα συγχρόνως, σε συνδυασμό με την έλλειψη άσκησης και ξεκούρασης μειώνουν τα επίπεδα δημιουργικής σκέψης και παραγωγικότητας στην εργασία.
Τέλος, να σημειωθεί ότι, τα αποτελέσματα της έρευνας και τι σημαίνουν για το Agile Brain, αλλά και απαντήσεις στα ερωτήματα που προκύπτουν, θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο του 5ου Leadership Seminar με τίτλο “Transform Leaders and Businesses to Build Intelligent Enterprises” που θα πραγματοποιηθεί στις 12 Απριλίου στον Πολυχώρο Λώλου.

thorubos-xoros-ergasias-grafeio

ΠΗΓΉ

Προτάσεις για την αντιμετώπιση της Ηχορύπανσης

Αγαπητοί συμπαθόντες και συμπάσχοντες από το φαινόμενο της ηχορύπανσης.

Στην Πάτρα, αλλά και στα Χανιά, στο Ηράκλειο, στη Ρόδο, στη Λαμία, στα Πετράλωνα (με εκπροσώπους αυτών των πόλεων έχω έρθει σε επαφή), αλλά και σε πολλές (για να μην πω σε όλες) τις πόλεις της Ελλάδας το φαινόμενο της ηχορύπανσης έχει καταντήσει πραγματικό, σοβαρό και «ανεπίλυτο» πρόβλημα.
Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας έχουν ιδρυθεί φορείς αγανακτισμένων πολιτών που προσπαθούν να βρουν λύσεις. Αλλά το πρόβλημα είναι Λερναία Ύδρα και βγάζει παντού και νέα κεφάλια.
Εστίες και πηγές θορύβου είναι πολλές (τροχοφόρα, εργαλεία, μουσική, οχλαγωγία, κ.λ.π.)
Θα ήθελα να εστιάσω όμως σε μια πηγή θορύβου που είναι κυρίως τα καταστήματα εστίασης και διασκέδασης με μουσική, για την οποία:
1. Υπάρχουν νόμοι που καθορίζουν τι, πως, πόσο και πότε επιτρέπεται.
2. Γίνεται κατάφωρη και προκλητική παραβίαση των νόμων από τους προκαλούντες την ηχορύπανση, αλλά ακόμη και από τους φορείς που αδειοδοτούν τις πηγές θορύβου.
3. Οι δημόσιοι φορείς που είναι εντεταλμένοι για την εφαρμογή των νόμων (δήμοι, υγειονομικό, πολεοδομία και αστυνομία) είτε κάνουν τα στραβά μάτια, είτε δεν ενδιαφέρονται για την προστασία των πολιτών, είτε συναλλάσσονται με τους ηχορυπαίνοντες (άμεσα και ενεργά ή με την αδιαφορία τους), ή αδυνατούν ελλείψει του αναγκαίου προσωπικού, λόγω του μεγάλου και διασκορπισμένου στο χώρο πλήθους εστιών ηχορύπανσης.
4. Σας είναι γνωστές οι περιπτώσεις, που αν γίνει καταγγελία πολίτη στην αστυνομία για ηχορύπανση και αυτή επιλαμβάνεται του θέματος, τότε «πέφτει σύρμα και ειδοποιούνται οι ηχορυπαίνοντες και κατεβάζουν την ένταση του θορύβου μέχρι να απομακρυνθούν οι ελέγχοντες και μετά επαναλαμβάνεται προκλητικά η ηχορύπανση.
5. Υπάρχει πρόβλημα (εσκεμμένο ή όχι θα το κρίνετε εσείς) από τα «παραθυράκια της νομοθεσίας που εκμεταλλεύονται οι ηχορυπαίνοντες. Π.χ. στην περίπτωση που κατάστημα που ηχορυπαίνει και μετά από 2 προσωρινά κλεισίματα από την αστυνομία, δίνεται εντολή οριστικού κλεισίματος για ηχορύπανση, την επόμενη ημέρα ο Δήμος δίνει νέα άδεια λειτουργίας με το ίδιο αντικείμενο, αρκεί να είναι άλλος ο τυπικός ιδιοκτήτης της επιχείρησης, που πάντα είναι ένας αχυράνθρωπος του προηγούμενου καταστηματάρχη. Σύμφωνα με τους υπάρχοντες νόμους (έτσι μας είπαν από το Δήμο) δεν μπορούν να μη ν εγκρίνουν την άδεια, αφού δεν υπάρχει κριτήριο απαγόρευσης.

Μέχρι τώρα οι αντιδράσεις των θιγομένων πολιτών ήταν:

Α) Οι καταγγελίες των πολιτών στα δικαστήρια. Αυτές όμως απαιτούσαν για τη δικαστική διαδικασία, αποδεικτικά στοιχεία για την τεκμηρίωση του βαθμού της ηχορύπανσης (ντεσιμπέλ πάνω από τα όρια), που έπρεπε να γίνουν με πιστοποιημένα ηχόμετρα με κόστος 500-1000 ευρώ. Με το ρυθμό που εκδικάζονταν η υπόθεση, όταν έβγαινε ή όποια απόφαση, είτε είχαν περάσει χρόνια, είτε δεν υπήρχε καν η επιχείρηση, αλλά οι πολίτες είχαν υποστεί το πρόβλημα και την ταλαιπωρία. Οπότε η λύση αυτή δεν έλυνε το πρόβλημα.
Με το νεώτερο νόμο δεν χρειάζεται καταγγελία του πολίτη (που υφίσταται την ηχορύπανση) κατά του πολίτη που την προκαλεί, αλλά μόνο στην αστυνομία (ακόμη και ανώνυμα) και αυτή επιλαμβάνεται αυτεπάγγελτα του θέματος. Το τι αποτελέσματα φέρνει είναι άλλο θέμα.
Β) Η καταγγελία στο Δήμο για έλεγχο και ανάκληση της άδειας. Σύμφωνα όμως με τον ισχύοντα νόμο, ο έλεγχος της λειτουργίας έχει περάσει στην αρμοδιότητα της αστυνομίας, καθώς και το προσωρινό και οριστικό κλείσιμο του καταστήματος μετά από τρεις ελέγχους και επιβολής ποινών για επανειλημμένες ηχορυπάνσεις.
Γ) Δημιουργία φορέων από θιγομένους ή και ευαισθητοποιημένους πολίτες κατά της ηχορύπανσης. Οι κινητοποιήσεις των φορέων αυτών για την ανάδειξη του προβλήματος, οι διαμαρτυρίες και παραστάσεις τους σε δημάρχους, αστυνομικά τμήματα, υγειονομικό και Μ.Μ.Ε., αναδείκνυαν το πρόβλημα και «ξυπνούσαν για λίγο διάστημα τους δημόσιους φορείς. Γινόταν λίγος ντόρος για μερικές μέρες, έπεφταν και κάποια πρόστιμα. Αλλά το πρόβλημα αναθερμαίνονταν σε λίγες μέρες.

Μετά από τη μικρή παραπάνω ανάλυση, που όλα αυτά τα γνωρίζετε, αλλά χρειαζόταν για μια κοινή εισαγωγή, θα πρέπει να δούμε αν υπάρχουν δυνατότητες και λύσεις, που θα μπορούσαν είτε να χρησιμοποιήσουν οι κινήσεις των πολιτών κατά της ηχορύπανσης κάθε πόλης, είτε να υποδείξουν στα εκτελεστικά όργανα της πολιτείας.
Στις άλλες χώρες δεν υπάρχει σχετικό πρόβλημα, διότι απλά εφαρμόζονται οι νόμοι και δεν διανοείται κανείς να τους αγνοήσει.
Αυτές πρέπει να εστιάσουν στις αδυναμίες που υπάρχουν στα ελεγκτικά όργανα (Δήμοι, αστυνομία, κ.λ.π. και θα πρέπει να συντονιστούν παράλληλα σε πολλές πόλεις της χώρας.

Όσον αφορά την αστυνομία
Τα καταστήματα που ηχορυπαίνουν σε κάθε πόλη είναι και πολλά, αλλά και κατανεμημένα σε διάφορες περιοχές της πόλης και του δήμου. Για τακτικό και επίκαιρο έλεγχο χρειάζεται να διατίθενται και πολλά ηχόμετρα αλλά και αρκετός αριθμός αστυνομικών για ελέγχους. Αλλά τα αστυνομικά τμήματα, σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις των διοικητών τους, αναφέρουν ότι ούτε όργανα πολλά υπάρχουν (συνήθως ένα), ούτε, κυρίως, υπάρχει αρκετό διαθέσιμο προσωπικό, ώστε να γίνεται συνεχής επιτήρηση της ηχορύπανσης. Επιπλέον τα πρόσωπα των αστυνομικών, που θα ελέγχουν , είναι γνωστά στους υπευθύνους των καταστημάτων και με την «αλληλεγγύη» που έχουν μεταξύ τους, μόλις εμφανιστούν στο πρώτο κατάστημα, ειδοποιούνται οι επόμενοι, ώστε να κατεβάσουν για λίγο την ένταση της μουσικής τους. Έτσι οι αστυνομικοί δεν βρίσκουν παραβάτες και όλοι είναι «νομοταγείς» Βέβαια μόλις απομακρυνθούν οι αστυνομικοί η ηχορύπανση ξανάρχεται..

Πριν επιχειρήσω να σας αναφέρω προτάσεις μας, θα μου επιτρέψετε να σας θυμίσω ένα θέμα, που θα σας φανεί μάλλον άσχετο, αλλά στη συνέχεια θα φανεί η σχετικότητά του.
Πριν από 30 χρόνια, μετά από σχετική απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποχρεώθηκαν τα φορτηγά και λεωφορεία να εγκαταστήσουν τον αναλογικό ταχογράφο στο όχημα. Τα δεδομένα ταχύτητας καταγράφονταν συνεχώς σε χάρτινη ταινία. Το 2006 με νέα νομοθεσία ο ταχογράφος γίνεται ψηφιακός με αποθήκευση των δεδομένων σε ψηφιακή μνήμη. Έτσι ο τροχονόμος μπορούσε οποιαδήποτε στιγμή να ελέγξει αν ο οδηγός είχε υπερβεί τα όρια ταχύτητας, όχι μόνο τη στιγμή που το σταμάτησε, αλλά και σε οποιαδήποτε προηγούμενη στιγμή και να επιβάλει τις σχετικές ποινές. Φυσικό ήταν να μειωθούν δραστικά οι παραβάσεις ορίου ταχύτητας, αφού, έστω και αναδρομικά γινόταν έλεγχος.
Στις 14/1/2014 η αρμόδια επιτροπή της Ε.Ε. για θέματα μεταφορών (βλέπε http://www.autotritipro.gr/data/news/preview_news/115743.asp) επικύρωσε το ανανεωμένο νομικό πλαίσιο αναφορικά με τη λειτουργία και τα χαρακτηριστικά των ψηφιακών ταχογράφων. Σε αυτό αναφέρεται επί λέξει «Στις προτάσεις της Επιτροπής περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων ειδικές νέες ρυθμίσεις όπως π.χ. η σύνδεση του ψηφιακού ταχογράφου με συστήματα εντοπισμού της θέσης του οχήματος (GNSS). Επιπρόσθετα, οι νέοι ψηφιακοί ταχογράφοι θα επιτρέπουν στις αρχές να ελέγχουν τα δεδομένα που καταγράφονται σε αυτούς… εξ αποστάσεως. Με αυτόν τον τρόπο, εκτιμάται πως θα μειωθούν σημαντικά τα γραφειοκρατικά προβλήματα που δημιουργούνται από τους ελέγχους της Τροχαίας (όπως πραγματοποιούνται αυτήν την στιγμή) και θα βελτιωθεί ο έλεγχος των χερσαίων οδικών μεταφορών (εμπορευματικών και επιβατικών).»
Για όσους είναι αρκετά μεγάλοι, ίσως θυμούνται τις αντιδράσεις των οδηγών για την εγκατάσταση των ταχογράφων, για επίκληση προσωπικών δεδομένων κ.λ.π.
Σήμερα ο ταχογράφος θεωρείται σαν υποχρεωτικό και γενικά αποδεκτό όργανο του οχήματος.
Εδώ τελειώνει η αναφορά μου για ταχογράφους.

Θα μπορούσαμε όμως να σκεφθούμε μια αντίστοιχη εφαρμογή ενός οργάνου, ας το βαφτίσουμε πρόχειρα ως «ηχομέτρη» , για να μην συγχέονται τα χαρακτηριστικά του με το ηχόμετρο που ήδη χρησιμοποιείται για τη μέτρηση του θορύβου.
Ο ηχομέτρης θα τοποθετείται (πως, πότε και από ποιους θα το συζητήσουμε παρακάτω ) στο κατάστημα που ηχορυπαίνει, θα μετρά το θόρυβο και τα δεδομένα του, μέσω ιντερνέτ θα μεταφέρονται σε ένα site_πλατφορμα. Το ελεγκτικό όργανο της πολιτείας θα έχει ένα κωδικό για κάθε ηχομέτρη και με αυτόν θα μπαίνει στο ιντερνέτ και στο site και θα βλέπει σε πραγματικό χρόνο τις ενδείξεις θορύβου του ηχομέτρη. Η συσκευή θα αποθηκεύει τα δεδομένα των μετρήσεων, όπως γίνεται και στον ταχογράφο, και επομένως οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της πολιτείας θα μπορούν να ελέγχουν τι συνέβη, πότε και σε πόση υπέρβαση.
Σίγουρα σας εγείρονται απορίες και ενδοιασμοί σχετικά με τέτοιες δυνατότητες. Όλα λύνονται αν γίνουν οι κατάλληλες επιλογές στα χαρακτηριστικά για τις δυνατότητες των οργάνων.
Πριν μπούμε σε μια περιγραφή χαρακτηριστικών και πιθανών προδιαγραφών της συσκευής θα προτιμούσα να ξεκαθαρίσω στην πρόταση μας ότι.
Πριν από όλα θα πρέπει να γίνει νομοθεσία για τις προδιαγραφές του οργάνου, ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα για επίκληση προσωπικών δεδομένων. Δεύτερον τη συσκευή του ηχομέτρη θα την έχει η αστυνομία και αν σε κάποιο κατάστημα γίνουν δύο προσωρινά κλεισίματα για ηχορύπανση, τότε στο τρίτο θα εγκαθίσταται η συσκευή ή θα κλείνει οριστικά το κατάστημα. Η συσκευή θα χρειάζεται μόνο μια τροφοδοσία και την ύπαρξη Wi-Fi που όλα τα σχετικά μαγαζιά έχουν, αφού με τον καινούριο νόμο το ταμείο τους θα συνδέεται άμεσα με την εφορία

Τεχνικά στοιχεία της συσκευής:
Η ιδιότητα μου ως καθηγητής ΤΕΙ (νυν συνταξιούχος), που μεταξύ άλλων δίδασκα και μάθημα με τίτλο «Τεχνολογία Μετρήσεων» σε τμήμα Ηλεκτρολόγων, μου επιτρέπει να μπορώ να προτείνω εναλλακτικές λύσεις συσκευών που θα μπορούσαν να αποτελούσαν αυτό που βαφτίσαμε ως ηχομέτρη. Οι εναλλακτικές λύσεις θα έχουν ως στόχους το κόστος της συσκευής, την αξιοπιστία των μετρήσεων, και την αντιμετώπιση των αντιρρήσεων σχετικά με επίκληση προσωπικών δεδομένων από τους καταστηματάρχες, τους ενδοιασμούς και τη μείωση της πιθανότητας κακόβουλης επέμβασης στη λειτουργία τους .
Μια περίπτωση ηχομέτρη θα μπορούσε να έχει στα χαρακτηριστικά του ως όργανο που μετρά την ένταση του θορύβου, τα δεδομένα του να είναι σε ψηφιακή μορφή και να έχει τη δυνατότητα αποστολής των δεδομένων του σε real time στο ιντερνέτ. Τέτοια μορφή φαίνεται ότι κανένας δεν χρειάστηκε και καμία εταιρία δεν κατασκεύασε, ώστε να είναι διαθέσιμη στο εμπόριο. Τεχνικά όμως δεν είναι δύσκολο να παραγγελθεί και να κατασκευαστεί. Πιθανόν το κόστος της να εγγίσει λίγες χιλιάδες ευρώ. Αν όμως παραγγελθεί μαζικά το κόστος κατεβαίνει σε εκατοντάδες ευρώ.
Μια δεύτερη επιλογή, που ευκολότατα πραγματοποιείται με συγκερασμό κοινών και διαθεσίμων στο εμπόριο προϊόντων.
Ας υποθέσουμε ότι έχουμε μια IP Camera (είναι μια βιντεοκάμερα που τα δεδομένα που βλέπει και καταγράφει μπορεί να τα στείλει μέσα από το ιντερνέτ). Όσοι χρησιμοποιούν skype την έχουν ήδη χρησιμοποιήσει, έστω και στην απλοϊκή της μορφή με κόστος 10-20 ευρώ.
Με κόστος 70-80 ευρώ μπορεί να αγοράσει κανείς μια κάμερα τέτοια, που τα δεδομένα της πηγαίνουν σε ένα site-πλατφορμα που διαθέτει δωρεάν για τους πελάτες των καμερών η εταιρία που τις παράγει και διαθέτει. Τα δεδομένα όμως της κάμερας μπορεί να τα δει μόνο ο αγοραστής της χρησιμοποιώντας ένα δικό του user name και password (όνομα και κωδικό). Ουσιαστικά δεν είναι τίποτε διαφορετικό από τις συνήθεις κάμερες που έχουν τα συστήματα συναγερμού και παρακολούθησης του τι συμβαίνει στο σπίτι μας, όταν λείπουμε και μάλιστα από το ιντερνέτ μέσω υπολογιστή, τάμπλετ ή και κινητού τηλεφώνου., η τις κάμερες ελέγχου κυκλοφορίας στους δρόμους.
Βασική παραλλαγή είναι να απενεργοποιηθεί (ή να μην έχει δυνατότητα ) η καταγραφή ήχου από την κάμερα, διότι θα καταγράφει και συνομιλίες και επομένως θα υπάρξουν αντιρρήσεις για παρακολούθηση προσωπικών δεδομένων.
Η κάμερα θα καταγράφει ΜΟΝΟ την εικόνα της οθόνης ενός συμβατικού ηχομέτρου σαν αυτά που χρησιμοποιεί η αστυνομία στους ελέγχους της. Τα ηχόμετρα έχουν τιμές από 70 ευρώ μέχρι χιλιάδες ευρώ, ανάλογα με τις προδιαγραφές τους και δυνατότητες χρήσεις τους. Με 170 ευρώ υπάρχουν στην αγορά ηχόμετρα, που έχουν τη δυνατότητα να ελεγχθούν από αρμόδιους φορείς πιστοποίησης και να λάβουν πιστοποίηση για την εγκυρότητά τους, που λαμβάνεται υπόψη από τα δικαστήρια. Κόστος πιστοποίησης 60 ευρώ.
Επομένως με μια IP Camera και ένα ηχόμετρο μέσα σε ένα κουτί (με μια «τρύπα» για να μπαίνει ο ήχος στο κουτί και στο ηχόμετρο και να μην βλέπει η κάμερα κανένα σημείο του καταστήματος και τους πελάτες), με καλώδιο τροφοδοσίας και κρεμασμένο σε μια γωνιά του καταστήματος ή όπου αλλού είναι βολικό και τη δυνατότητα σύνδεσης με ενσύρματου ή ασύρματου Wi-Fi ή αστυνομία θα μπορεί να ελέγχει ανά πάσα στιγμή τη στάθμη του θορύβου σε πραγματικό χρόνο .
Φυσικά, πρόσθετα στοιχεία θα είναι η δυνατότητα να αποθηκεύονται οι πληροφορίες σε μια ψηφιακή μνήμη που θα έχει η συνολική συσκευή και στην οποία θα έχει πρόσβαση μόνο η αστυνομία με τον κωδικό της, όπως προβλέπεται να γίνει (ή ήδη γίνεται) και με τους ταχογράφους των φορτηγών από την τροχαία.
Παραλλαγές, προσθήκες και βελτιώσεις του συστήματος θα μπορούσαν να γίνουν πολλές. Άλλωστε και με τους ταχογράφους υπάρχει (από το 1985) συνεχής βελτίωση.
Δεν θεωρώ ότι θα λυθεί αμέσως το πρόβλημα. Σίγουρα όμως θα μειωθεί κατακόρυφα η ηχορύπανση από την εφαρμογή του. Το βασικό στοιχείο είναι ότι δεν θα μπορεί η αστυνομία να χρησιμοποιεί σαν δικαιολογία (που είναι και πραγματική) την έλλειψη προσωπικού και οργάνων ελέγχου.
Φυσικά για την αγορά του σχετικού εξοπλισμού των ηχομετρητών θα υπάρχει ένα κόστος. Αλλά θεωρώ ότι ακόμη και οι απλοί πολίτες, προκειμένου να ησυχάσουν, με πολύ μεγάλη ευχαρίστησή ους θα δώριζαν τέτοιες συσκευές στο αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς τους.

Όταν ανέλυσα την πρόταση μας στην αστυνομική διεύθυνση Αχαΐας, μετά από αρκετές απορίες και διευκρινίσεις, με βασικό στοιχείο ότι δεν υπάρχουν χρήματα για την αγορά σχετικού εξοπλισμού, η κατάληξη του διευθυντή ήταν «Μακάρι να γίνει κάτι τέτοιο γιατί θα μας λύσει τα χέρια».

Και τώρα το βασικό στοιχείο στο οποίο θα πρέπει να επικεντρωθεί πανελλήνια η επιδίωξή των κινήσεων κατά της ηχορύπανσης (αν θεωρηθεί ότι η πρότασή μας γίνει αποδεκτή για μια μορφή λύσης του προβλήματος).
Να πειστούν οι αρμόδιου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να ασχοληθούν με την πρόταση και να υπάρξει σχετικός νόμος, που όμως να αποκλείει την ύπαρξη παραθύρων για μη εφαρμογή των διατάξεων του. Χωρίς νομοθέτηση δεν υπάρχει δυνατότητα, όπως δεν υπήρχε δυνατότητα και για την εφαρμογή των ταχογράφων.

Σίγουρα θα υπάρξουν ενδοιασμοί και προβληματισμοί από μέρους των κινήσεων κατά της ηχορύπανσης για πρακτικά προβλήματα που θα υπάρξουν στην εφαρμογή ενός τέτοιου νόμου για μια τέτοια πρόταση.
Θα συνιστούσα τον καθένα μας να θεωρήσει ότι είναι ο καταστηματάρχης που θα αντιδράσει στην νομοθέτηση και εφαρμογή ενός τέτοιου νόμου. Το τι επιχειρήματα θα προσπαθήσει να έχει, θα μπορούσαν να γίνουν αφορμή να γίνει καλύτερη διατύπωση της πρότασής μας, ώστε να απορρίπτονται στην πράξη ( ή μέσα από τις προδιαγραφές της συσκευής) τα επιχειρήματα του.
Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Ιωάννης Πανούσης, όταν  είχε επισκεφθεί την Πάτρα, σε μια μικρή συνομιλία που είχαμε μαζί του σχετικά με προβλήματα ηχορύπανσης στην Πάτρα, ενώπιον της Διεύθυνσης της αστυνομίας έδωσε εντολή για καλύτερη εφαρμογή των νόμων (και από μια άποψη πραγματικά υπάρχει περισσότερη ενεργοποίηση της αστυνομίας, αλλά και μας έδωσε τη δυνατότητα και πρόταση να κλείσουμε ραντεβού μαζί του, στην Αθήνα, για να ακούσει προτάσεις μας.
Προσωπικά πιστεύω ότι μια τέτοια συνάντηση, αν θα γίνει, καλό θα είναι να γίνει με αντιπροσωπία από πολλές πόλεις και με κοινά διαμορφωμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις .
Μία θα μπορούσε να είναι αυτή που ανάφερα παραπάνω.
Μία άλλη θα μπορούσε να είναι η ύπαρξη κριτηρίων στο ξαναάνοιγμα καταστημάτων που κλείστηκαν με αποφάσεις για ηχορύπανση, αλλά με τυπικά άλλον υπεύθυνο ή ιδιοκτήτη, αλλά ουσιαστικά παραμένει κύριος και με τον ίδιο εξοπλισμό ο παλαιός ιδιοκτήτης. Αυτό όμως θα πρέπει να το δουν νομικοί και να δώσουν εναλλακτικές προτάσεις και λύσεις.

Θα ήθελα να έχω την όποια κριτική σας στις προτάσεις μας,, ώστε να διαμορφωθεί καλύτερα.

Αναμένω απαντήσεις σας

Λουκάς Γεωργίου
Από την Κίνηση Πολιτών Πάτρας κατά της Ηχορύπανσης

 

Οι προτάσεις στην πολιτική ηγεσία εδώ

Μια απλή λύση που θα έλυνε το θέμα της ηχορύπανσης από δυνατή μουσική

Αποψη: Αναποτελεσματικές και ανεφάρμοστες διαδικασίες
ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΡΥΜΙΩΤΗΣ

Σ​​ήμερα θέλω να σας διηγηθώ μια καθαρά προσωπική ιστορία, για να διαπιστώσετε ότι τίποτα από ό,τι μας συμβαίνει (και μας έχει φέρει στα πρόθυρα της καταστροφής) δεν είναι τυχαίο, αλλά αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών αυτών που μας κυβερνούν, αλλά κυρίως της αδυναμίας τους να εφαρμόσουν τους Νόμους, είτε από σκοπιμότητα είτε από ανικανότητα. Πριν από πολλά χρόνια, συγκεκριμένα το 1978, ένας έξυπνος και διορατικός Αθηναίος αστός αγόρασε μια έκταση 104 στρεμμάτων στην Αντίπαρο, σε ένα μέρος κυριολεκτικά στο πουθενά. Δεν υπήρχε εύκολη πρόσβαση και η έκταση ήταν περίπου 10 χιλιόμετρα μακριά από το γραφικό χωριό του νησιού. Ηταν βοσκοτόπια γεμάτα λαγούς και αρουραίους, αλλά όλη αυτή η έκταση ήταν γύρω από μια μικρή και όμορφη παραλία, την παραλία του Σωρού.

Υστερα από πολλά χρόνια, συγκεκριμένα το 1994, ο ιδιοκτήτης της έκτασης, αφού την «έκοψε» σε οικόπεδα των 4 στρεμμάτων θέλησε να την πουλήσει. Εβαλε όμως μια προϋπόθεση που αποδείχτηκε σοφή. Ηθελε να πουληθούν όλα τα οικόπεδα μαζί! Το σκεπτικό του ήταν ότι αν βρίσκονταν διάφοροι γνωστοί μεταξύ τους, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα ομοιογενή οικισμό στην περιοχή. Πράγματι έτσι και έγινε.

Βρέθηκαν αρκετοί, οι περισσότεροι γνωστοί μεταξύ τους και αγόρασαν όλα τα οικόπεδα στις αρχές του 1995.

Ποιο ήταν το κοινό χαρακτηριστικό των αγοραστών; Ηταν όλοι οικογενειάρχες που δεν ήθελαν ούτε τη ζωή της Μυκόνου ούτε της Πάρου, αλλά ένα ήσυχο μέρος για να περνάνε τα καλοκαίρια τους με τις οικογένειές τους, απολαμβάνοντας την ήσυχη παραλία του Σωρού και την πεντακάθαρη θάλασσα του Αιγαίου. Ημουν ο πρώτος (από την ομάδα αυτή) που έχτισα ένα μικρό σπίτι το 1996 και από τότε η οικογένειά μου (παιδιά και εγγόνια) περνάμε τα καλοκαίρια μας στο νησί της Αντιπάρου. Στη συνέχεια, έχουν κτιστεί πολλά εξοχικά σπίτια και σήμερα υπάρχουν περίπου 50 κατοικίες στην περιοχή του Σωρού. Ολες ανήκουν σε οικογενειάρχες οι οποίοι δεν επιδίδονται στην έξαλλη ζωή της Μυκόνου, αλλά επιδιώκουν την ηρεμία και τη γαλήνη ενός μικρού νησιού, το οποίο είναι έξω από το ραντάρ του ελληνικού και διεθνούς jet set. Ακόμα και ο διάσημος Tom Hanks αυτή την ηρεμία απολαμβάνει κάθε χρόνο, για τις 15 μέρες που έρχεται στην Ελλάδα.

Οι κάτοικοι της περιοχής δημιουργήσαμε ένα «Εκπολιτιστικό και Εξωραϊστικό Σύλλογο Σωρού», ο οποίος έχει 53 μέλη, τα οποία μου έκαναν την τιμή να με εκλέξουν για πρόεδρο. Σκοπός του Συλλόγου είναι να συμβάλουμε στη διατήρηση του χαρακτήρα της περιοχής και να βοηθήσουμε γενικότερα το νησί της Αντιπάρου. Είναι χαρακτηριστικό ότι μαζί με άλλους κατοίκους έχουμε βοηθήσει τον Δήμο Αντιπάρου σε διάφορες δραστηριότητες. Πέρσι πληρώσαμε για τη συντήρηση του απορριμματοφόρου, φέτος μαζέψαμε χρήματα για αγορά υπολογιστών για το σχολείο, στο παρελθόν προσφέραμε υπολογιστές στο ιατρείο και πολλές άλλες ενέργειες που δεν έχει νόημα να τις απαριθμήσουμε.

Και «ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι» μας ήλθε η «πρόοδος». Ακριβώς, επάνω στην παραλία υπήρχε μια ταβέρνα και μερικά ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πέρυσι ο ιδιοκτήτης αποφάσισε να ενοικιάσει τον χώρο αυτό σε μια «τουριστική» επιχείρηση, η οποία αναβάθμισε την ταβέρνα σε εστιατόριο-bar και όπως ήταν αναμενόμενο φρόντισε να υπάρχει και η «κατάλληλη» μουσική. Παράλληλα ξεκίνησαν και τα προβλήματα, τα οποία ουσιαστικά συνοψίζονται στα εξής δύο: Οι ώρες λειτουργίας της «μουσικής» και η έντασή της. Ως Σύλλογος προσπαθήσαμε να συνεννοηθούμε με τους υπεύθυνους του κέντρου. Δεν είμαστε παράλογοι άνθρωποι και οι περισσότεροι από μας ξέρουν τι σημαίνει επιχείρηση. Πέρασε το περυσινό καλοκαίρι και φτάσαμε στο φετινό καλοκαίρι, όταν τα πράγματα έγιναν πολύ χειρότερα. Η επιχείρηση πήρε άδεια και τοποθέτησε ψάθινες ομπρέλες και ξαπλώστρες, αλλά παράλληλα ενίσχυσε και τα ηχητικά της συστήματα. Το αίτημά μας ήταν πολύ απλό. Τις ώρες της κοινής ησυχίας να μην είναι δυνατή η μουσική ώστε να ενοχλεί τα γύρω σπίτια. Δυστυχώς, δεν έγινε τίποτα. Παρά τις επανειλημμένες επαφές μας με τους επιχειρηματίες, η ένταση της μουσικής από τις 2.00 το μεσημέρι ήταν εκκωφαντική και ανάλογη με το κέφι που υπήρχε στο μαγαζί.

Δύο φορές παρενέβη η αστυνομία για να συμμορφωθεί προσωρινά το κατάστημα. Μετά την απομάκρυνση της αστυνομίας η κατάσταση ήταν η ίδια.

Και έτσι για δεύτερη συνεχή χρονιά περάσαμε ένα μαύρο καλοκαίρι. Στο τέλος Αυγούστου όταν φεύγαμε από το νησί πληροφορηθήκαμε ότι το μαγαζί δεν είχε άδεια για μουσική στον εξωτερικό χώρο και ότι όλο το καλοκαίρι δούλευε παράνομα. Μάλιστα στα τέλη Αυγούστου είχε κάνει αίτηση στον Δήμο για να του χορηγηθεί άδεια για μουσική εξωτερικού χώρου. Ο Δήμος παρέπεμψε το θέμα στην αρμόδια υπηρεσία, η οποία είναι η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, Τμήμα Περιβαλλοντικής Υγιεινής και Υγειονομικού Ελέγχου, της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας. Στην ίδια υπηρεσία κάναμε και εμείς αίτηση για να μην του χορηγηθεί η άδεια.

Και από εδώ αρχίζει ο τραγέλαφος. Ξέρετε ποια είναι η διαδικασία για να του χορηγηθεί ή όχι η άδεια; Πιστοποιημένος υπάλληλος από την Πάρο επισκέφθηκε την περιοχή τον Σεπτέμβριο, όταν το κέντρο είχε κλείσει και με δικά του μηχανήματα παρήγαγε ήχους 80 decibels (db) προκειμένου να διαπιστώσει αν η στάθμη του ήχου στα γύρω σπίτια είναι κάτω από ορισμένα επίπεδα. Δηλαδή, η άδεια θα του δοθεί με την προϋπόθεση ότι ο παραγόμενος ήχος από τα ηχεία του δεν θα ξεπερνά τα 80 db. Τώρα, αν το μαγαζί βγάζει 130 db, αυτό μόνο ο πιστοποιημένος υπάλληλος, ο οποίος πρέπει να έλθει από την Πάρο, μπορεί να το διαπιστώσει ώστε να τεκμηριώσει την παράβαση! Οπως καταλαβαίνετε, όταν ο οποιοσδήποτε πιστοποιημένος υπάλληλος έρχεται για έλεγχο από την Πάρο, θα έχουν «ενημερωθεί» οι υπεύθυνοι του beach-bar και ο παραγόμενος ήχος θα είναι γύρω στα 40 db. Αυτό το πρόβλημα υπάρχει, όταν οι έλεγχοι πρέπει να γίνονται από φυσικά πρόσωπα τα οποία πρέπει να βρίσκονται «επί τόπου».

Ξέρετε πώς είναι η αντίστοιχη διαδικασία σε άλλες μεσογειακές χώρες (Ιταλία και Ισπανία), όπου λειτουργούν υπαίθρια κέντρα με μουσική; Πολύ απλά και χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Η άδεια χορηγείται μόνο με την προϋπόθεση ότι τα ηχητικά συστήματα του καταστήματος διαθέτουν εσωτερικό «κόφτη» ο οποίος δεν επιτρέπει την έξοδο ήχου μεγαλύτερου από τα προκαθορισμένα όρια και επίσης διαθέτει καταγραφικό ώστε να είναι δυνατόν να ελεγχθεί (εκ των υστέρων) με απόλυτη ακρίβεια η συμπεριφορά του καταστήματος. Ετσι απλά. Μάλιστα, πληροφορήθηκα ότι εισήγηση για παρόμοιες διαδικασίες έγινε στην Ελλάδα το 1985, αλλά εμείς την απορρίψαμε! Και όπως γίνεται συνήθως έχουμε θεσμοθετήσει την ανάγκη του ελέγχου «πρόσωπο με πρόσωπο», η οποία εμπεριέχει πάντοτε τον κίνδυνο (ή αν θέλετε την ευκαιρία) της συναλλαγής. Είναι πράγματι άξιον απορίας γιατί δεν αντιγράφουμε επιτυχημένες διαδικασίες από άλλες χώρες, αλλά πάντοτε εφαρμόζουμε δικές μας, αμφιβόλου αποτελεσματικότητας.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε για δύο λόγους. Από τη μια πλευρά θέλω να επισημάνω για άλλη μια φορά τις αναποτελεσματικές διαδικασίες που έχουμε θεσμοθετήσει. Ο δεύτερος λόγος είναι πιο σημαντικός. Επειδή ως πρόεδρος του Συλλόγου έχω υπογράψει τις καταγγελίες, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού δέχτηκα έμμεσες απειλές του τύπου «αν μας κάνετε την ζωή δύσκολη, θα πουλήσουμε μερίδιο της επιχείρησης σε ανθρώπους της νύχτας με απρόβλεπτες συνέπειες» και μάλιστα μου αναφέρθηκε συγκεκριμένο όνομα επιχειρηματία της νύχτας με βεβαρημένο ποινικό παρελθόν. Ακόμη, δέχτηκα «μαθήματα επιχειρηματικότητας» του τύπου «δεν πρέπει να εναντιωνόμαστε στην ιδιωτική πρωτοβουλία» από δημοσιογράφο, ο οποίος συνέτρωγε με τους επιχειρηματίες του beach-bar. Για τους λόγους αυτούς πιστεύω ότι η ιστορία αυτή πρέπει να γίνει ευρύτερα γνωστή, ώστε όλοι να αναλάβουμε τις τυχόν ευθύνες μας σε μελλοντικές εξελίξεις.

ΥΓ. Οπως πληροφορήθηκα, ήδη, του χορηγήθηκε η άδεια, έπειτα από δεύτερη επίσκεψη του πιστοποιημένου υπαλλήλου από την Πάρο, γιατί στην πρώτη διαπιστώθηκε υπέρβαση των ορίων και ο καταστηματάρχης (με κλειστό το κέντρο) έκανε «μαγικές» παρεμβάσεις και το πρόβλημα έπαψε να υφίσταται! Τα συμπεράσματα δικά σας.

* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.

πηγή

Ο νόμος του επιχειρηματία

Ο νόμος του επιχειρηματία
Η ηχορρύπανση στις τουριστικές περιοχές και οι τοπικοί οικονομικοί παράγοντες
Γιώργος Σιακαντάρης | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 25-8-2014 |

Μία από τις θερμές ημέρες του Αυγούστου, ο Ηλίας Κανέλλης έγραψε στα «ΝΕΑ» για το φαινόμενο της ηχορρύπανσης στα ανά την επικράτεια παραθεριστικά μέρη. Εγραψε για την «κοινωνία της αγένειας», την οποία εντόπισε σε τρεις διαφορετικές διαστάσεις της. Η μία αφορά την ολονύκτια ηχορρύπανση στα λεγόμενα παραδοσιακά πανηγύρια (ο Θεός της Ελλάδας να τα κάνει παραδοσιακά, γιατί πανηγύρια είναι). Η δεύτερη είναι η ηχορρύπανση που προκαλούν στις κατασκηνώσεις τους οι διάφοροι ψαγμένοι εκπρόσωποι των εναλλακτικών μορφών ζωής (ο Θορό να τις κάνει εναλλακτικές, γιατί ούτε μορφές ζωής είναι ούτε οι εκφραστές τους είναι ψαγμένοι). Και η τρίτη αφορά την ηχορρύπανση που προκαλούν οι διάφοροι καταληψίες επαναστάτες (αυτούς βεβαίως επαναστάτες δεν μπορεί να τους κάνει ούτε ο Λένιν).
Εκτός από αυτούς τους τρεις τύπους ηχορρύπανσης, υπάρχει και ένας τέταρτος. Είναι αυτός που δημιουργεί η πολύπαθη, λόγω της κρατικής καταπίεσης, «επιχειρηματικότητα». Αν μία – δύο ημέρες ηχορρύπανσης από τις προαναφερθείσες μορφές της είναι πράγμα ανυπόφορο, το να δημιουργείς μια ηχητική κόλαση δύο ημέρες την εβδομάδα επί δύο μήνες και να διώχνεις όσους έρχονται κάπου για να απολαύσουν τη γαλήνη της ελληνικής θάλασσας και την ησυχία της φύσης, τι είναι; Και μη θεωρήσει κανείς ότι υπερβάλλω. Σε μια γωνιά της Ελλάδας όπου παραθερίζω (δεν έχει σημασία ποια και πού, παντού τα ίδια είναι), κάθε Σαββατοκύριακο επί οκτώ εβδομάδες όλα τα «καταστήματα» της περιοχής έχουν τις ορχήστρες τους (αχ, εδώ ποιον να επικαλεσθώ για να τις κάνει ορχήστρες) να παίζουν από τις 11 το βράδυ μέχρι τις 5 το πρωί. Πολλές φορές παίζουν για μια δυο παρέες μερακλήδων και αγωνιστών υπέρ της ελληνικής παράδοσης, την οποία δεν μπορούν να τους στερήσουν οι γερμαναράδες τουρίστες που έρχονται στην περιοχή και φεύγουν ή οι ντόπιοι λακέδες τους. Αυτό ονομάζεται παράδοση, αντίσταση, τουρισμός, διασκέδαση και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Δεν είναι όμως τίποτε άλλο από παράβαση του νόμου.
Ο έρμος πολίτης που θα διαμαρτυρηθεί στην Αστυνομία θα ακούσει ότι οι αστυνομικοί τούς μηνύουν αλλά για τα περαιτέρω αρμόδιες είναι οι δημοτικές Αρχές. Αυτές με τη σειρά τους επικαλούνται την αρμοδιότητα της Αστυνομίας και η εφαρμογή του νόμου επαφίεται στον πατριωτισμό των επιχειρηματιών. Και αυτοί για να δείξουν πόσο πατριώτες είναι, αφού πολλοί εξ αυτών είναι και δημοτικοί παράγοντες και όλως τυχαίως φίλοι των τοπικών αστυνομικών ή και δικαστικών Αρχών, για να βοηθήσουν τους λουομένους γεμίζουν τις παραλίες με τις ξαπλώστρες και τις ομπρέλες τους, πέραν του χώρου δικαιοδοσίας τους, ώστε όποιος θέλει να κολυμπήσει να τρέχει στα βράχια.

Το πρόβλημα της ηχορρύπανσης και οι συνδεόμενες με αυτό ενέργειες έχει μια διπλή διάσταση. Η πρώτη αφορά την ιδιοποίηση δημόσιου χώρου με τη συναίνεση και τη συγκατάθεση όσων, υποτίθεται κατά τα άλλα, προασπίζονται το δημόσιο αγαθό. Η δεύτερη αφορά την παράβαση εκ μέρους όλων αυτών του νόμου. Ετσι, όχι μόνο νόμος είναι δίκιο του εργάτη, αλλά και το δίκιο του επιχειρηματία είναι νόμος. Δεν πρέπει επομένως να μας εκπλήσσει ότι μόλις άρχισε να πουλάει η εθνική μας «βιομηχανία», ο τουρισμός, άρχισαν να αυξάνονται και οι τιμές σε ξενοδοχεία, καταλύματα, εστίαση, να κόβονται με το μαχαίρι οι αποδείξεις κ.λπ. Η επιχειρηματικότητά μας αποδεικνύει πόσα πολλά τη δίδαξε η κρίση. Η ηχορρύπανση ως μορφή παράβασης του νόμου είναι το αποτέλεσμα μιας κυρίαρχης κουλτούρας, σύμφωνα με την οποία ο νόμος είναι ιδιωτική υπόθεση, άρα αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να μετατρέψουμε το δίκιο μας σε νόμο ή, αν δεν μπορούμε, να αναγορεύσουμε σε επανάσταση την παράβασή του. Ούτε καν περνάει από το μυαλό όλων αυτών αυτό που ισχυρίζεται ο Τόνι Τζαντ: «Ο νόμος είναι έκφραση του δημοσίου συμφέροντος, ενώ η παράβασή του έκφραση της ιδιωτικής ισχύος». Πριν από μερικές μέρες ήμουν στη ΝΕΡΙΤ και περίμενα σ’ ένα δωμάτιο να μας καλέσουν να βγούμε στο στούντιο. Εκεί πρώην υπουργός κάθησε ακριβώς κάτω από την πινακίδα που έγραφε «Απαγορεύεται το κάπνισμα» και με την ησυχία του έβγαλε τσιγάρο. Βεβαίως με ρώτησε ευγενικά αν του επιτρέπω να καπνίσει.
– Τον νόμο ρωτήστε, κύριε υπουργέ, όχι εμένα, τον νόμο.

Ο Γιώργος Σιακαντάρης είναι διδάκτορας Κοινωνιολογίας

Η αστυνομία διέκοψε συναυλία του Αντώνη Ρέμου λόγω διατάραξης των ωρών κοινής ησυχίας

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ

Ηχορύπανση τέλος!

Με τη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων να ζουν σε αστικές ή ημιαστικές περιοχές – τάση που θα αυξηθεί περαιτέρω στις ihorypansi330επόμενες δεκαετίες- η ρύπανση παντός είδους κατακλύζει τις πόλεις. Αυτή τη φορά θα ασχοληθούμε με την ηχορύπανση και ένα τεχνολογικό gadget που υπόσχεται να μας απαλλάξει από αυτή μία για πάντα.

Ο λόγος για το Sono, έργο του Αυστριακού βιομηχανικού σχεδιαστή Rudolf Stefanich, το οποίο ουσιαστικάυποκαθιστά τους εξωτερικούς θορύβους που εισβάλλουν στο σπίτι μας, με γαλήνιους ήχους από τη φύση. Η τεχνολογία που χρησιμοποιεί το Sono είναι η γνωστή εδώ και χρόνια ως noise-cancelling και συνοπτικά λειτουργεί ως εξής: Ένα μικρόφωνο καταγράφει τους εξωτερικούς ήχους και στη συνέχεια η συσκευή παράγει τους δικούς της στην ίδια συχνότητα με αυτούς που προέρχονται από τις εξωτερικές πηγές. Πρακτικά, “καπελώνει” ή ακριβέστερα ακυρώνει τους εξωτερικούς ήχους.

Το Sono μοιάζει με μικρό ηχείο και “κολλάει” πάνω στο γυαλί του παραθύρου, δημιουργώντας έτσι ένα αδιαπέραστο ηχητικό φράγμα. Με τον τρόπο αυτό μόλις κάποιος κατά φαντασίαν γρήγορος, με πειραγμένη εξάτμιση και λαμπάκια LED στο σασί, επιχειρήσει να μας διαλύσει το νευρικό σύστημα, το Sono απλά θα εκπέμψει στην ίδια συχνότητα το τιτίβισμα ενός αηδονιού, για παράδειγμα, βουλώνοντας αποτελεσματικά τον θόρυβο του wanna be racer.

πηγή

Ηχορρύπανση και παραβάσεις

Ηχορρύπανση και παραβάσεις
Απόστολος Στέλλος ΓΙΑΤΡΟΣ, επιστολή στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 25-1-1204

Πριν από λίγα χρόνια θυμάμαι πως οι Αρχές είχαν αναγγείλει ότι οσονούπω θα εφαρμοζόταν αυστηρός έλεγχος της αβάσταχτης ηχορρύπανσης στο «κλεινόν άστυ» των Aθηνών και αλλoύ. Δηλαδή, τα μηχανάκια και οι μοτοσικλέτες επρόκειτο να ελέγχονται ως προς την ένταση του ήχου που αναδίδουν. Ετσι θα σταματούσαν οι ιδιοκτήτες τους να ανοίγουν την εξάτμιση με αποτέλεσμα να σκορπούν δαιμονισμένους θορύβους που γίνονται αβάσταχτοι στα ώτα των δυστυχών Αθηναίων, ιδίως με τα μαρσαρίσματα που κάνουν συχνά μέρα και νύχτα οι εποχούμενοι. Είναι δε τόσο εμφανής ο αυτοηδονισμός αυτών των συνήθως νεαρών οδηγών που μαρσάρουν κάθε λίγα μέτρα προκαλώντας βασανιστική ατμόσφαιρα ηχορρύπανσης.
Επί τη ευκαιρία επιτρέψτε μου να κάνω μια σύντομη αναφορά στις συνήθεις «απολαύσεις» ενός πεζού Αθηναίου, αν θελήσει να αποπειραθεί έναν σύντομο περίπατο στην Αθήνα. Βγαίνοντας από το σπίτι του είναι υποχρεωμένος κατ’ αρχάς να κοιτάει συνεχώς μόνο κάτω στο πεζοδρόμιο. Ο κίνδυνος να σκοντάψει και να σωριαστεί είναι όχι πιθανός αλλά σίγουρος μόλις τολμήσει να σηκώσει τα μάτια του από το πεζοδρόμιο για να «χαζέψει» καμιά βιτρίνα. Παρακάτω, στην πρώτη διασταύρωση δρόμων αν τολμήσει να περάσει επειδή ο δικός του δρόμος έχει την προτεραιότητα κινδυνεύει να βρεθεί κάτω από τις ρόδες του πρώτου αυτοκινήτου ή μοτοσυκλέτας που αδιαφορεί για ένδειξη STOP και περνάει με φόρα.
Εχοντας διαφύγει μέχρι τώρα το όποιο ατύχημα έρχεται αντιμέτωπος με τη μηχανή, συνήθως μεγάλου κυβισμού, που τρέχει πάνω στο πεζοδρόμιο αμέριμνα, σαν να μη τρέχει τίποτε. Αν δε ο πεζός τολμήσει να υποδείξει στον οδηγό ότι το πεζοδρόμιο είναι για τους πεζούς μάλλον θα ακούσει βρισιές και αισχρολογίες.
Επιτέλους, κύριε υπουργέ, κάντε κάτι γι’ αυτή τη συνεχή και συνεχώς αυξανόμενη τρέλα του ανυπόφορου, του εκκωφαντικού θορύβου αλλά και του απόλυτου παραβατισμού των οδηγών. Κάτι ακόμη, εξίσου σημαντικό: πώς είναι δυνατόν ο αστυφύλαξ που βρίσκεται στη διασταύρωση δύο δρόμων να γίνεται παρατηρητής συνεχών κατάφωρων παραβάσεων κυκλοφορίας και να μην κάνει απολύτως τίποτε; Παράνομη αναστροφή καταμεσίς του δρόμου, υπερβολική ταχύτητα, εκκωφαντικός θόρυβος μηχανής, πλήρης αδιαφορία οδηγού να σταματήσει σε STOP ένδειξη ή και σε κόκκινο φανάρι και το όργανο της τάξης αδιάφορα στέκεται εκεί, συνήθως μιλώντας σε ένα υπηρεσιακό τηλέφωνο.

Ηχορύπανση από αντλία θερμότητας

Καλημέρα, ζω στη Θεσσαλονίκη και ο γείτονας μου ενεργοποιεί τις βραδινές ώρες την αντλία θερμότητας με αποτέλεσμα να μου είναι αδύνατο να κοιμηθώ… Το ντεσπελόμετρο δείχνει 42-45 ανάλογα με τις ώρες…από νομοθεσία βρήκα μόνο την Α5/3010,αλλά στοχεύει ιδίως στα καταστήματα.Υπάρχει κάποια καλύτερη λύση???

Απάντηση: Και εγώ πάνω από τα κεφάλια μας έχουμε όλο το βράδυ A/C (αντλία θερμότητας)…. στο τέλος έγινε ένας πρωτοφανής καβγάς και αυτοί συνεχίζουν σαν να μην συνέβη τίποτα! ΟΛΗ η νομοθεσία εδώ: http://ixoripansi.gr/?page_id=85

ΚΟΦΤΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ ΗΧΟΥ για να μην βεβαιωθεί παράβαση!

Με εκπληκτικό θράσος, επιχείρηση πουλά τηλεχειριζόμενους κόφτες, αναφέροντας εμμέσως πλήν σαφώς ότι σώζει τους επιχειρηματίες από τις συνέπειες των ελέγχων ηχορύπανσης.

Είναι τρομερό! Αν οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούσαν τέτοια συστήματα, δεν θα μπορούσε ποτέ να αποδειχτεί ή υπέρβαση της έντασης της μουσικής τους.

Το site της εν λόγο εταιρείας είναι
http://www.soundservice.gr/tilehirismos.htm

Ευχαριστώ τον αναγνώστη που έστειλε το παραπάνω  ενημέρωση.

Κτυπογενης θόρυβος

Καλησπέρα.
Συγχαρητήρια για την ιστοσελιδα σας.
Διαβασα αρκετες απο τις επιστολες στο site σας. Αντιμετωπιζουμε προβλημα με εντονους κτηπογενης θορυβους απο το πανω διαμερισμα.μένω στον τριτο οροφο,στον δεύτερο μενει η αδελφη μου με την οικογένεια της. Πήγα εισαγγελέα , αστυνομία ξανα εισαγγελέα ξανα αστυνομια…δεν έγινε τιποτε. Ποδόσφαιρο,μετακινηση επιπλων, περπατημα “βροντοσαυρου”, ριξιμο αντικειμένων στο πατωμα ωστε να γινεται θόρυβος. Ησυχια εχουμε μονο 2 με 6 το πρωϊ!!! Τα νευρα μας δεν αντέχουν άλλο. Ακομη και την κυριακη ξυπναμε με το ποδοσφαιρο τους απο τις 7:30 το πρωϊ!!!απο τους γδουπους που κανει το δεκατριαχρονο παιδι τους.Η ολη ιστορια ειναι μεγαλη και πολύπλοκη και διαρκει 3 χρονια. Για να σας διηγηθω τι έχει γινει χρειαζομαι να γραφω 3 σελιδες.Εχει περάσει διάφορες φάσεις και ελάχιστα πραγματα βελτιωθηκαν.
Σκέφτηκα τη λύση της ηχομονωσης ,αλλά μετα απο ερευνα στο διαδυκτιο διαπιστωσα οτι για κτυπογενεις θορυβους,οι οποιοι μεταφερονται μεσου του σκελετού μπετον της οικοδομης ,δεν υπάρχει λυση.ειναι πολυ ενοχλητικοι και δεν αντμετωπιζοται όπως οι αεροφερτοι ήχοι.γνωριζετε κάτι άλλο?
Σκέφτηκα ακομη και τη λυση να φυγω απο το σπιτι.οικονομοικα αδυνατο, γιατι εχω δάνειο και το ειχα πληρως ανακαινισει.

Συγνωμη αν σας κούρασα,η απορία μου ειναι εξής:για να προσφυγουμε σε ασφαλιστικα μετρα αρκεί οποιοδήποτε μαρτυρας ή πρεπει να τους πιάσει αστυνομια τη στιγμη που κάνουν το θόρυβο?γιατί καθε φορά που χτυπάει θυροτηλεφωνο σταματούν να χτυπούν.
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Απάντηση: Τα ίδια προβλήματα είχα/έχω και τις ίδιες ενέργειες έκανα και εγώ και δεν βγήκε τίποτα. Έβαλα σε ένα δωμάτιο μόνωση με γυψοσανίδα και πετροβάμβακα. Φωνές δεν ακούω όμως τα βήματα ακούγονται ίσως και πιο δυνατά απο πρίν! Ίσως ο μάστορας να μην ήξερε, όμως η εμπειρία μου λέει ότι με την ηχομόνωση δεν λύνεις το πρόβλημα με τα βήματα και τους κρουστικούς ήχους γενικά. Και εγώ είμαι σε αδιέξοδο και τη μόνη λύση που βλέπω είναι μια μονοκατοικία. ΠΟΤΕ πια σε διαμέρισμα και ειδικά εάν έχεις άλλο απο πάνω! ΜΑΚΡΙΑ!

Search