Συγχαρητήρια και πολλές ευχαριστίες για τη δημιουργία αυτής της ιστοσελίδας, που πρέπει να έχει δώσει λύσεις σε πάρα πολύ κόσμο!! Σίγουρα αυτό δεν γίνεται χωρίς πολλή δουλειά!!

Μελέτησα πολύ τη σελίδα ‘νομοθετήματα’, αλλά δυστυχώς δεν βρίσκω κάτι που να με καλύπτει και να μου δίνει ελπίδα. Είναι δυνατόν να μην προστατεύομαι από καμία διάταξη;
Μένω 30 χρόνια σε μια ήσυχη γειτονιά που κοιτάει σε δάσος, οπότε είναι πολύ ήσυχη. Τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζω μία κατάσταση πρωτοφανή. Οι κάτοικοι της μονοκατοικίας που βρίσκεται κάτω από την πολυκατοικία μου δεν κάνουν καμία διάκριση εσωτερικού / εξωτερικού χώρου του σπιτιού τους, και γενικά δεν μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα στην ζωή στην πόλη και την ζωή στην ύπαιθρο. Έτσι, περίπου 16 ώρες το 24ωρο ακούω ό,τι θα άκουγα αν ζούσαμε στο ίδιο δωμάτιο (π.χ. μιλούν μεγαλόφωνα, φωνάζουν διαρκώς οι μέσα στους έξω και οι έξω στους μέσα –οι οποίοι φυσικά δυσκολεύονται να ακούσουν, κτλ. κτλ.)
Συχνά βάζουν και μουσική ή τηλεόραση, και έχουν και ένα πινγκ πονγκ το οποίο παίζουν και σε ώρες κοινής ησυχίας. Όμως το πρόβλημα δεν είναι μόνο εκεί. Είναι κυρίως στο ΛΙΓΟ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΕΣ. Όταν μιλάνε στο τηλέφωνο, π.χ., το βάζουν σε ανοιχτή ακρόαση στην αυλή για να συμμετέχουν όλοι στη συζήτηση (την οποία θέλοντας και μη ακούω και εγώ). Μιλούν επίσης πολλές ώρες στο skype από την αυλή τους, και ποτέ δεν χαμηλώνουν την ένταση της φωνής τους. Γενικά, όταν κάθονται έξω (ακόμα και μεσημεριανές ώρες του χειμώνα, που η μπαλκονόπορτά μου είναι κλειστή) ακούω όλη τη συζήτηση.
Όταν πήγα να τους μιλήσω, πολύ ευγενικά, υποστήριξαν ότι υποχρέωση ησυχίας έχουν μόνο τις ώρες κοινής ησυχίας, και δεν έβρισκαν τον λόγο για τον οποίο οι υπόλοιποι γείτονες μιλούν χαμηλόφωνα όταν βρίσκονται έξω. Τα βράδια του καλοκαιριού, πριν αρχίσουν οι ώρες κοινής ησυχίας, ακούω από τα μπαλκόνια των άλλων τριών ορόφων της πολυκατοικίας μου μόνο χαμηλόφωνες ομιλίες (δεν ακούω τι λένε), ενώ από το δικό τους σπίτι, που απέχει 25 μέτρα κάθετα (λόγω ιδιαιτερότητας της γειτονιάς), ακούω τα πάντα.
Είναι σαν να έχουν γκρεμιστεί οι τοίχοι του σαλονιού μου και να έχω μονίμως 5-6 ανθρώπους στο χώρο μου – οι οποίοι όμως δεν κάνουν τίποτα φοβερό.
Στερούμαι έτσι και το μπαλκόνι μου, στο οποίο είναι πλέον αδύνατον να καθήσω ευχάριστα, αλλά και το σαλόνι μου (κάνω πλέον όσες εργασίες μπορώ με το λάπτοπ στην κρεβατοκάμαρα ή στην κουζίνα), και αναγκάζομαι να έχω τα παράθυρα κλειστά ακόμα και σε μέρες καύσωνα.
Τηλεφώνησα και στο υγειονομικό τμήμα της νομαρχίας, με την ελπίδα ότι παρότι το πρόβλημα δεν εμπίπτει στις αστυνομικές διατάξεις (ώρες κοινής ησυχίας) θα εμπίπτει σε κάποιες υγειονομικές διατάξεις (με την έννοια ότι έστω και λίγη φασαρία, όταν ακούγεται 16 ώρες το 24ωρο, βλάπτει την υγεία μου). Όμως, με πληροφόρησαν ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα σε μια τέτοια περίπτωση.
Θα σας είμαι υπερ-ευγνώμων αν με παραπέμψετε σε κάποια διάταξη (ή κάποιες διατάξεις!!) που να αναφέρεται σε περιπτώσεις όπως αυτή.
Ευχαριστώ πολύ!!

Επιστολή στο site