Οι παιδικές φωνές είναι πηγή ζωής και χαράς ή ανυπόφορος θόρυβος; Με τον νόμο που ισχύει μέχρι σήμερα στη Γερμανία οι θόρυβοι που προέρχονται από τα παιδιά θεωρούνται υπό ορισμένες προϋποθέσεις ‘επιβλαβείς για το περιβάλλον’.
Τουλάχιστον αυτή την άποψη έχουν χιλιάδες Γερμανοί πολίτες που προσέφυγαν τα προηγούμενα χρόνια στα δικαστήρια για να αποτρέψουν για παράδειγμα τη δημιουργία παιδικών σταθμών, να απαγορεύσουν το παιχνίδι σε πλατείες ή να ακυρώσουν ενοικιοστάσια σε οικογένειες που έχουν πολλά παιδιά. Σε μια στις πέντε πόλεις της Γερμανίας εκκρεμούσαν παρόμοιες υποθέσεις στα δικαστήρια.

Ο νόμος προέβλεπε ακριβώς τις αποστάσεις ανάμεσα σε κατοικημένες περιοχές και στις πλατείες. Επίσης ειδικά μηχανήματα μετρούσαν την ένταση των θορύβων που προκαλούσαν τα παιδιά και κατέγραφαν πόσο συχνή ήταν η χρονική απόσταση μεταξύ των διαλλειμάτων:

«Είναι αδιανόητο», λέει μια παιδαγωγός «αν σκεφθεί κανείς ότι λίγο πιο κάτω από έναν παιδικό σταθμό θα μπορούσε να υπάρχει αυτοκινητόδρομος».

Και η νοοτροπία αυτή υπάρχει σε ολόκληρη τη Γερμανία, από το βορρά μέχρι το νότο, φθάνοντας μάλιστα σε ακραίες συμπεριφορές, όπως για παράδειγμα σε ένα προάστιο της Φρανκφούρτης, όπου ιδιοκτήτες προσέλαβαν έναν άνθρωπο για να ελέγχει το παιχνίδι των παιδιών, ώστε αυτά να μην κάνουν πολύ θόρυβο:

«Η μεγαλύτερη κόρη μου δεν ήθελε πια να πηγαίνει να παίζει σε εκείνη την περιοχή. Φοβόταν ότι θα την τραβούσαν φωτογραφίες . Και έτσι πήγαινε σε μια διπλανή συνοικία, όπου οι άνθρωποι ήταν πιο φιλικοί», λέει κάποιος γονιός από την συγκεκριμένη συνοικία της Φρανκφούρτης και κάποιος άλλος συμπληρώνει: «Τον γιό μου τον πέταξαν από το ποδήλατο γιατί έκανε απλώς…ποδήλατο».

Δεν είναι όλοι ίδιοι …

Σε μια περιοχή του Αμβούργου οι κάτοικοι μάζευαν μάλιστα υπογραφές για να μειωθεί ο θόρυβος που προέρχεται από τα παιδιά. Ο πραγματικός λόγος ήταν όμως ότι μειωνόταν η αξία των ακινήτων τους, επειδή τα παιδιά έκαναν φασαρία, και έτσι η περιοχή δεν θεωρούνταν πλέον ήσυχη.

Αυτοί που κυρίως εναντιώνονται στη Γερμανία στις φωνές των παιδιών και ζητούν τα παιδιά να μην έχουν «περισσότερα προνόμια» όπως λένε, είναι οι ιδιοκτήτες ακινήτων και η Ένωση Συνταξιούχων. Δεν είναι όμως όλοι έτσι, όπως για παράδειγμα ο συνταξιούχος Αλόις Πρίντζιγκερ:
«Ο θόρυβος από τα παιδιά είναι ωραίος. Τα παιδιά είναι το μέλλον και θα ήταν ωραίο σε κάθε πόλη να υπάρχει περισσότερος θόρυβος γιατί απλά χρειαζόμαστε περισσότερα παιδιά».

Το ότι τα παιδιά είναι χαρά, το κατάλαβε και ο Γερμανός νομοθέτης και έτσι από σήμερα ψηφίζεται στη βουλή νέος νόμος και αντικαθίσταται ο παλιός σύμφωνα με τον οποίο οι θόρυβοι που προέρχονταν από τα παιδιά ήταν ενοχλητικοί. Δια νόμου πλέον οι παιδικές φωνές δεν είναι θόρυβος!

Wolfgang Dick / Μαρία Ρηγούτσου

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15106733,00.html